Neeme Järvi kiest voor Mahler en Diepenbrock

Op dit programma heeft chef-dirigent Neeme Järvi zich al een hele tijd verheugd, want Mahler en Diepenbrock zijn grote favorieten van hem. Het is moeilijk te geloven als je zijn werken hoort, maar Diepenbrock was autodidact. De combinatie van zijn gevoel voor en kennis van poëzie én zijn muziek levert bijzondere werken op waarin de stem centraal staat.
De jonge expressieve alt Margriet van Reisen vertolkt zijn transparante en emotionele symfonische lied ’Die Nacht’. Vervolgens is de klankkleurschilder Mahler aan zet. In zijn Zevende symfonie, met de bijnaam ’Lied der Nacht’ voegt hij een paar ongebruikelijke instrumenten toe, zoals een mandoline. De Zevende was de laatste symfonie die Mahler zelf in Nederland dirigeerde, in oktober 1909.

Alphons Diepenbrock en Gustav Mahler waren vrienden en de twee mannen dirigeerden elkaars werken in het Concertgebouw in Amsterdam.

Reserveer hier uw kaarten met €10,- korting,
inclusief GRATIS download van de complete Mahler symfonie nr. 4

Helaas is het reserveren via deze pagina vanaf nu niet meer mogelijk. Indien u nog gebruik wilt maken van de speciale kortingsactie, verzoeken wij u telefonisch contact op te nemen met de kassa van de Dr Anton Philipszaal via nummer 070 88 00 333

Prijzen
Rang	Normale prijs	Met korting
1 2 3	€ 37,- € 30,- € 20,-	€ 27,- € 20,- € 10,-

Deze korting is niet in combinatie met andere kortingen

Kijk & Luister!

Beluister hier de gratis voorproefjes van 59 seconden.

Diepenbrock - Die Nacht

Mahler 7 - Langsam

Mahler 7 - Nachtmusik I

Mahler 7 - Scherzo

Mahler 7 - Nachtmusik II

Mahler 7 - Rondo-Finale

Bekijk hier de YouTube film van het Residentie Orkest

Residentie Orkest beklimt symfonische Himalaya in seizoensfinale

Vrijdag 5 juni 2009 20.15 uur
Zaterdag 6 juni 2009 20.15 uur

Neeme Järvi dirigent
Margriet van Reisen alt

Alphons Diepenbrock (1862-1921)
Die Nacht

Gustav Mahler (1860-1911)
Symfonie nr. 7 in e (1904-1906)

Langsam - Allegro risoluto, ma non troppo
Nachtmusik I: Allegro moderato
Scherzo: Schattenhaft (Fliessend, aber nicht schnell)
Nachtmusik II: Andante amoroso
Rondo-Finale: Allegro ordinario - Allegro moderato, ma energico

Symfonie van de Nacht – Mahler's unieke buitenbeentje

Mahler componeerde zijn Zevende symfonie in de gelukkigste jaren van zijn leven. Als artistiek directeur van de Weense Staatsopera was hij alom gerespecteerd, hij was gelukkig getrouwd met Alma, ze hadden twee gezonde dochtertjes, en zijn muziek kreeg steeds meer waardering van het publiek. In het winterseizoen had Mahler het te druk met dirigeren maar als de zomer aanbrak nam hij met zijn gezin zijn intrek in een zomerhuisje in de bergen. In september 1904 had hij net zijn Zesde symfonie af en had hij nog tijd over om snel twee delen voor zijn volgende symfonie te componeren; het zouden de ‘Nachtmusik’-delen worden. De rest van het jaar kwam Mahler niet meer toe aan componeren.

In mei van het volgende jaar betrok hij weer het zomerhuis. "Er kwam geen noot", beklaagde Mahler zich. "Twee weken lang plaagde ik mezelf voordat ik afgleed in zwaarmoedigheid. Toen ben ik maar de Dolomieten ingetrokken. Daar was het nog steeds hetzelfde liedje en uiteindelijk heb ik het opgegeven en besloot ik naar huis te gaan. Ik ging aan boord van het bootje dat me naar de overkant van het meer zou overzetten. Bij de eerste slag van de roeispaan kwam het thema (of liever gezegd het ritme en de stijl) van de inleiding tot het eerste deel bij me op. Binnen vier weken waren het eerste, het derde en het vijfde deel af." De partituur was in schetsvorm al klaar toen Mahler in de herfst terugkeerde naar Wenen. De orkestratie moest nog gemaakt worden en dat deed Mahler volgens vaste gewoonte in de vroege ochtenduren voordat hij om negen uur naar het operahuis vertrok. Begin 1906 was de Zevende symfonie af.

In de tijd die verstreek tussen de voltooiing in 1906 en de première van de symfonie in september 1908 veranderde bijna alles in het leven van Mahler. Hij kreeg drie schokkende gebeurtenissen te verwerken: omstandigheden dwongen hem ontslag te nemen als operadirecteur; doktoren constateerden een ernstige hartkwaal bij Mahler; zijn geliefde dochtertje Maria, vier jaar oud, kwam te overlijden. De man die de première van de Zevende symfonie dirigeerde was een andere dan de man die het werk componeerde.